Get Adobe Flash player

8.jpgW terapii w zakresie wad wymowy wykorzystywane są metody logopedyczne, lingwistyczne, pedagogiczne i psychologiczne. Program pracy uzależniony jest od indywidualnych potrzeb pacjenta oraz stopnia zaburzenia mowy.

 


Podczas zajęć wykorzystywane są przede wszystkim:
* ćwiczenia narządów mowy
* ćwiczenia artykulacyjne
* ćwiczenia słuchu fonematycznego
* ćwiczenia oddechowe
* ćwiczenia fonacyjne
 
Dyslalia dotyczy zaburzeń języka objawiających się:
  • zniekształceniem głosek - deformacja
  • zastępowaniem głosek - substytucja
  • opuszczaniem głosek –elizja
 
Do najczęstszych wad wymowy zalicza się:

• Rotacyzm: nieprawidłowa, niezgodna z normą j. polskiego, wymowa głoski r
• Pararotacyzm: zastępowanie głoski r inną głoską lub opuszczanie jej.
• Lambdacyzm: nieprawidłowa wymowa głoski l, często międzyzębowa lub przyzębowa.
• Paralambdacyzm: zastępowanie głoski l inną głoską
• Seplenienie: nieprawidłowa wymowa głosek tzw. szumiących sz, ż, cz, dż, ciszących ś, ź, ć, dź, syczących s, z, c, dz. Wyróżniamy różne rodzaje seplenienia.
• Mowa bezdźwięczna: zastępowanie głosek dźwięcznych ich bezdźwięcznymi odpowiednikami
• Kappacyzm – zniekształcanie głoski /k/, /ki/;
• Parakappacyzm -  substytucja inną głoską lub dźwiękiem;
• Gammacyzm - zniekształcanie głoski /g/, /gi/
• Paragammacyzm- substytucja inną głoską lub dźwiękiem;
 
Najczęściej występujące przyczyny wad artykulacyjnych:
• Dysfunkcje połykania i oddychania jako nawykowe nieprawidłowości fizjologiczne
• Nieprawidłowe funkcjonowanie narządu słuchu
• Nieprawidłowa budowa narządów mowy
• Deficyty rozwoju intelektualnego
• Nieprawidłowe warunki społeczne
• Opóźniony rozwój psychomotoryczny i emocjonalny
• Choroby matki, urazy okołoporodowe
• Czynniki genetyczne